‘Esther, je bent veel te zweverig!’

Dat vind ik zo’n naar verwijt. Want het zet mij neer als iemand die niet met de voeten op de grond staat. Het geeft aan dat ik ver van de realiteit ben. En ergens zonder mijn verstand te gebruiken in het luchtledige droom zonder verbinding te maken met wat ‘realiteit’ genoemd wordt.

Bijzonder is dat mensen die spreken over economische vooruitgang, in de zin van het bouwen van gebouwen, niet zweverig genoemd worden. Bouwen om de economie te laten groeien, dat is volgens hen realiteit. Althans, dat willen zij iedereen doen geloven. Het zijn die mensen die, zoals zij zelf typeren en zoals anderen dat doen, zich bezig houden met de harde realiteit. Ze maken het nog ‘harder’, door te zeggen dat het nu moet gebeuren, onmiddellijk gaan bouwen. Niet wachten. En wel meteen. Want anders is het te laat. Kennelijk.

Er is geen enkel bewijs, geen enkel feit dat die zogenaamde ‘realiteit’ ook waarheid is. En dat het niet kan wachten, daar is ook geen bewijs voor. Dat vind ik pas zweverig. Zeker als het om miljoenen gaat die een stad wil uitgeven, zonder dat er een bewijs is dat de economie van die stad daardoor gaat groeien.

Nu veranderen ze de naam van het gebouw. Eerst heette het Hijschgebouw, toen Hijschkamer en nu ook Hijschhuis. Allemaal om het beeld van het gebouw kleiner te maken in de beleving van de niet-gelovingen.

Nu veranderen ze nog een beeld: eerst was het een replica, verwijsend naar het Stork-verleden en het Hijschgebouw dat die zelfde voorstanders van bouw hebben verkwanseld. Ook geen fijn idee om daar mee gelinked te worden. Dus nu is weer geen verwijzing of replica.

En nu verandert er nog iets. Het idee werd gebracht door de bouwers als een uniek project. Uniek in Nederland, het zou Hengelo op de kaart zetten. In dit geval werd de grootsheid van het gebouw gevierd. Maar wat bleek: niet uniek, niet Hengelo op de kaart zetten. Overal in Nederland herrijzen dezelfde gebouwen, dezelfde markthallen en dezelfde replica’s.

En dan het laatste argument: we willen goed doen voor jonge ondernemers, start-ups, voor de kunst, voor de techniek, de plaatselijke radio en tv zender, de krant en we willen unieke horeca de kans geven. Wat liefdevol! Wij zijn voor! Maar hoe liefdevol voor de stad zou het zijn wanneer die mensen meer subsidie kregen, hun plek in de stad mogen houden of een plek mogen innemen op een A1-locatie, wat toch al leeg staat. Moet het gemeentebestuur niet gewoon investeren in de relatie met projectontwikkelaars, zoals ze dat ook in de Lambertushof hebben gedaan? Dat kan best vaker, nu ze daar ervaring in hebben.

Kijk, mij zweverig noemen, dat is strategie. Want als je zelf aan je water voelt dat je bouwplannen niet gegrond zijn, ben je eigenlijk zelf zweverig. Maar dat hoor je niet van mij. Ik wil het dialoog graag aan op basis van argumenten en bewijzen. Pas dan kun je me overtuigen. En daar is niets zweverigs aan.