Je zou het bijna vergeten

Door Rufi van Rooy

Je zou het bijna vergeten, maar #bosophetplein draait om 3 punten:

  1. Geen gebouw op het marktplein
  2. Meer groen
  3. een andere, nieuwe manier van besluitvormen; een gedragen besluit van alle betrokkenen

Tja, en punt 3. ”Hoe zien jullie dat precies? Wat mag ik me daar bij voorstellen?” En: “je kunt toch nooit iedereen tevreden stellen?” “Als je iedereen laat meepraten kom toch je nooit verder, wordt het alleen maar verwarrender, er moet nu iets gebeuren... en als je dat zo graag wilt? Dat kost zeker heel veel tijd, dan duurt het nog langer voor er wat gebeurt op het marktplein?! Deze reacties en vragen krijgen we vaak te horen. Het wordt tijd dus, dat we wat vertellen over ons punt 3.

Communityprocessing? Ons punt 3 gaat over besluitvormingsprocessen waarin wel iedereen mee kan praten, mee beslist, mee doet. Er is al veel en succesvol mee gewerkt, overal ter wereld. Dit heet ook wel “#communityprocessing”. Het is een manier om samen tot een besluit te komen, echt samen.

Wat is er dan zo anders? De gemeente, de ondernemers en bewoners: ze zijn gelijkwaardig. Ze hebben allemaal gelijke en echte invloed op de besluitvorming. En hier begint het grote verschil met de ‘normale’ manier van besluiten! Alle deelnemers aan het proces zijn bereid informatie te delen, tegenspraak te beluisteren, van mening te veranderen. Er worden geen van te voren door anderen bedachte oplossingen gekozen. Je gaat samen kijken wat er eigenlijk aan de hand is. En pas als je weet wat er aan de hand is, ga je samen aan de slag om een oplossing te vinden.

Kan dat echt? Ja dat kan!

Want wij geloven in mensen. Alle mensen hebben kennis en ervaring. Als je die samenbrengt, moet je eens zien wat er gebeurt! We maken gebruik van ‘#gezamenlijkewijsheid’ Een voorbeeld: een stedenbouwkundige heeft verstand van ontwerpen en inrichten van de stad, maar een bewoner weet heel goed wat wel en niet handig is in het dagelijkse leven in de stad. Een oud-hovenier weet veel over vergroening van stedelijk gebied en mijn voormalige buurvrouw kan u precies vertellen waar vroeger de beek liep of waar bijvoorbeeld het afval werd gestort. Een ander kan heel goed luisteren en speelt zo een verbindende rol in de gesprekken én weer ander weet -uit haar land van herkomst- hoe je met hitte en droogte toch aangenaam in een stad kunt leven en werken. En het hele leuke en belangrijke is om dan ook “tegenspraak” te horen van elkaar. Afwijkende meningen en inzichten kunnen iets nieuws brengen, iets waar we eerder nog niet aan hadden gedacht! Zo samen gebeurt er veel meer dan wanneer je in kleinere kring besluiten neemt.

Dan moet je er natuurlijk wel voor zorgen dat het geen ‘Poolse landdag’ wordt! Dat klopt, maar dat is heel goed te doen hoor!

Het is dan wel belangrijk dat er een onafhankelijke persoon is die het proces begeleidt en voorbereidt. Deze persoon voert van te voren gesprekken om heel goed te horen wat de precieze vraag eigenlijk is, welke belangen er spelen én aan welke eisen zo’n besluit moet voldoen. Want we hebben natuurlijk wel gewoon te maken met bijvoorbeeld milieueisen, bestemmingsplannen, budgetten, duurzaamheidsbeleid. Wij zien als een taak van de gemeenteraad om die kaders aan te geven.

Hoe ga je dan met elkaar in gesprek?

Ook dat gaan we niet van te voren invullen.Tijdens het voorbereiden van het gesprek zal de onafhankelijke persoon ontdekken welke werkvormen het best passen. Wat al wel duidelijk is: we mogen actief aan de slag! Luisteren, nieuwsgierig zijn, elkaar proberen te begrijpen. Ideeën spuien en samen ontwerpen. Het kan allemaal aan bod komen.Je kunt één grote werkconferentie hebben, maar ook meerdere bijeenkomsten en variaties daarop (bijvoorbeeld een dag of paar dagen met diverse workshops en gezamenlijke momenten, zodat er aan het eind van de dag een gezamenlijk voorstel ligt). De kern van het proces bestaat uit informatie delen; vervolgens naar elkaar luisteren en elkaar vragen stellen, ideeën ontwikkelen, conclusies trekken. Deze uitkomsten presenteren we en leggen ze naast de volgende vragen: passen ze bij de kaders? Kunnen we ze vertalen naar concrete acties? Afgerond wordt met vervolgafspraken: wie gaat wat doen en wanneer en hoe houden we elkaar op hoogte, delen we nieuwe informatie etc?

…..Dat kost zeker heel veel tijd, dan duurt het nog langer voor er wat gebeurt op het marktplein?!

Dat is maar net hoe je het bekijkt. Natuurlijk kost zo’n proces tijd. Van een paar weken tot een paar maanden. Maar het eindresultaat is een gezamenlijk voorstel dat door alle deelnemers is gemaakt en dat bovendien voldoet aan de kaders van de gemeenteraad. We weten van elkaar wat er is afgesproken en we hebben ook afspraken over hoe we elkaar blijven informeren. Er is dus geen aparte besluitvorming van de raad meer nodig. (de raad moet nu nog wel besluiten of het Hijschgebouw er echt gaat komen) Er komen geen ellenlange bezwaarprocedures.We hebben juist tijdwinst zou je kunnen zeggen.Ik zeg daarom: kom op gemeente, binnenstadsondernemers, Hengeloers en andere liefhebbers van Hengelo, laten we deze kans pakken!

1 thought on “Je zou het bijna vergeten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *