Hadden jullie dat gedacht?

Esther sprak onderstaande speech uit tijdens de BOP borrel van zondag 30 juni….

Ga eens even met mij terug in de tijd….
Had je in februari gedacht dat je hier nu zou staan, en zou proosten op het succes van ons samen?

Ik niet!

Ik ga geen namen noemen, want je weet dan vergeet ik iemand, en dat is niet mijn bedoeling…

Maar toch even dit;

had jij gedacht toen ik begin maart de facebookgroep oprichtte, dat je mede-beheerder zou worden en had je gedacht wat dat voor een vervolg dat zou hebben?

Ik niet. 

Ik had ook niet verwacht dat al die beheerders die instapten, zo makkelijk mee gingen werken. Zich zo verantwoordelijk gingen voelen.

Dat wanneer er mensen toch moesten afhaken, omdat dat gewoon soms moet, dat alles toch gewoon door ging.

En had jij verwacht toen je aanbood om een website te maken, dat er een aantal weken later iemand bij zou komen met een adres. En dat die dan ook weer mee en samen met jou ging werken? 

Had je verwacht toen je het adres ‘bosophetplein’ op het world wide web confisceerde, je vandaag kon melden dat er meer dan 25000 bezoekers op de teller zou staan?

Had jij verwacht toen je aanbood om een twitteraccount aan te maken, dat we daar vandaag nog van genieten? Of toen je opperde: een Instagram hoort er ook bij, dat je ook de afgelopen week plaatjes van onze droom bleef posten?

Had jij verwacht toen je je op strategisch niveau er tegen aan ging bemoeien, dat ging vergaderen en dat je ook daadwerkelijk lijnen ging uitzetten en dat je een gemeenteraad ging toespreken…

Dat toen je droomde van een MarktMob, dat die er ook echt daadwerkelijk kwam, had jij dat gedacht? En dat we met code oranje, honderd man op de been kregen?

En toen je er mooie foto’s van maakte, van die marktmob, dat de krant, TVen vele anderen dit weer aanzette tot nieuwe creativiteit? 

Had jij gedacht dat je van een gebouw een boom kon maken?

Had jij gedacht dat je het lef had om mensen aan te spreken, respectvol? En dat je wijk in, wijk uit ging flyeren, of posters ging rond brengen? Dat je de zolen van je schoenen kapot zou lopen. Had jij gedacht dat je zelfs met een blessure door zou lopen?

Had je dan gedacht dat je met politici in gesprek zou gaan, het dialoog aan zou gaan? En dat daar weer mooie dingen uit ontstonden?

Had jij gedacht dat je zoveel zou lachen?

Had jij gedacht dat je er soms ook om moest huilen? Dat je zo boos zou kunnen worden en toch ook weer mild…

Had jij gedacht dat je anderen ging motiveren en aansturen?

Had jij gedacht dat je de spin in het web zou worden? Of dat je voor de radio een belabberde interviewer voor je neus kreeg en dat je toch je verhaal goed over de bühne kon brengen?

Had jij gedacht dat we een banner op zo’n strategisch punt in Hengelo zouden krijgen? Met een lampje er boven? Tegenover het tijdelijke stadhuis?

Had jij gedacht dat de poster die je ontwierp, niet alleen in Hengelo, maar ook in Enschede, Borne, Delden, Goor, Twente, Amsterdam, Terschelling, België, Frankrijk en zelfs Australië zou hangen

Hadden wij gedacht dat al die posters voor de ramen in Hengelo dit effect zouden hebben?

Hadden wij  gedacht dat we met zo velen zouden zijn? 

Hadden wij gedacht dat het dit effect zou hebben?

We kunnen meer dan we hadden gedacht,

we kunnen samen veel meer dan we denken!  

Dank jullie wel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *